یاسینا و پرواز

رو دلم کاغذِ رنگی می زارمکه شاید بتونه، رنگی بگیرهواسه ی تحملِ، روزهای بدبتونه ،یه خرده پنهون بمونهواسه ی ندیدن، چهره ی غمگینم دارمصورتک، رو صورتِ غم می زنمپلک هامو با سایه، روشن می کنمکه شاید، سیاهی چشم هامو،پنهونش کنمواسه ی ندیدن، اشک های چشمم، می تونمبا یک عینک چشم هامو، قایم کنماما می دونم نمی شه، درد من از توی قلبمحتی یکم، کم نمی شهنمی دونم، من می تونمواسه ی تمام عمرمکه روزها میان و میرنبتونم، بدون چشم هاتحتی لحظه ای، بمونمگل عمرم، نفس مندنیای امروز و فردامپیش من باشقدر دست و قلب من باشتو وجودم چیزی کم نیستکه نتونم دنیا رو بهت ببخ یاسینا و پرواز...